വർണ്ണജാലക്കാരി-ആനന്ദക്കുട്ടൻ മുരളീധരൻ ; കവിത

വർണ്ണജാലക്കാരിആനന്ദക്കുട്ടൻ മുരളീധരൻ

പൂക്കളിൽ വർണങ്ങൾ ചാലിച്ച പ്രകൃതി 
ആ വർണക്കൂട്ടൊന്നു നീ തന്നിടാമോ 
എൻ പുഷ്പവാടിയിൽ പൂക്കാതെ നിൽക്കുന്ന
പാവം ചെടിക്കൊരു പൂ കൊടുക്കാൻ .

പുലരിക്കു ഞാനെന്റെ വാടിയിലെത്തുമ്പോൾ 
പാവമാവല്ലി  കരഞ്ഞു നിൽക്കും 
മറ്റുള്ള വല്ലികൾ പൂക്കളം തീർക്കുമ്പോൾ 
അവൾ മാത്രം കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് തേങ്ങും .

പാവമാമവളുടെ കണ്ണുനീരൊപ്പുവാൻ 
നിന്നുടെ ചായങ്ങൾ നൽകിടേണേ ..

ചായങ്ങൾ നൽകുവാൻ സമ്മതമില്ലെങ്കിൽ 
നിനക്കൊരു സത്കർമം ചെയ്തിടാമോ 
മറ്റാരും കാണാതെ നീ തന്നെ ചെന്നൊരു 
സുന്ദര പുഷ്പം അവൾക്കു നൽകൂ .

നീല നിശീഥിനി മെല്ലെയണയുമ്പോൾ 
അവളെത്തി നിന്നെയും കാത്തുനിൽക്കും 
മറ്റാരുമക്കാര്യമറിയാതിരിക്കുവാൻ
അന്നുനീ തിങ്കളേ കൂട്ടിടേണ്ട .

തിങ്കളില്ലാത്തയാ അന്നത്തെ രാത്രിയിൽ  
അവളാ പൂവ് വിരിച്ചിടട്ടെ,
ഒരു പുഷ്പമെങ്കിലും പൂത്താലവളുടെ 
പൂവില്ലാ സങ്കടം മാറുമല്ലോ  

ആ പൂ വിടർത്തി മെല്ലെയവളൊരു 
ആമോദ വല്ലിയായ്  മാറിടട്ടെ .
ആ പൂവു കണ്ടിട്ടു തേനുണ്ണുവാനായ് 
പൂമ്പാറ്റകൾ പാറി വന്നിടട്ടെ .

ആ കാഴ്ച കണ്ടു ഞാനാരാമ വീഥിയിൽ 
ഹൃദ്യമാമീണത്തിലൊന്നു പാടാം .
പാട്ടിനു താളമടിക്കുവാനന്നേരം 
മന്ദമായ് മാരുതൻ വീശുമല്ലോ .

കാറ്റിന്റെ താളത്തിൽ മേളത്തിലാവല്ലി 
ആനന്ദ നൃത്തമൊന്നാടിടട്ടെ .
ആ നൃത്തം കണ്ടു ഞാൻനിർവൃതികൊള്ളുമ്പോൾ 
അവളുടെ ജന്മവും ധന്യമാകും .

ആ ജന്മ സാഫല്യമാസ്വദിച്ചങ്ങനെ 
ആ പുഷ്പവാടിയും ആനന്ദിക്കും.

Related posts

Leave a Comment